บทที่ 32 รีบกินซะ

นาดาที่ยืนอยู่ข้างๆ รีบถลาเข้ามารั้งแขนลายลาเอาไว้ได้อย่างหวุดหวิด "อย่าเอาพระหัตถ์สูงศักดิ์ของพระองค์ ไปแปดเปื้อนเลือดสกปรกของมันเลยเพคะ! ปล่อยให้นังไพร่นี่เป็นหน้าที่ของหม่อมฉันเอง!"

พูดจบนาดาก็ตวัดสายตาดุดัน หันไปจิกหัวลากแขนมิราอย่างแรง "มานี่เลยนังตัวดี! กล้าต่อปากต่อคำกับเจ้าหญิงนักใช่มั๊ย! ตา...